Welcome to the CENTRALWEB Forum
 
الرئيسيةPortalپرسشهاي متداولجستجوليست اعضاگروههاي کاربرانفروشگاه سايتدرباره مرکز وبورودثبت نام

شاطر | 
 

 گراش شناسي الكترونيكي

مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي اذهب الى الأسفل 
نويسندهپيام
Mohammad1369
[مدير سايت]
[مدير سايت]
avatar

انثى تعداد پستها : 1198
Age : 27
محل زندگي من: : شهر من زادگاه سخاوت
شغل من : : دانشجو
سخني از من: : سایتم خوبه!!!
آدرس سايت شما: :
مدل گوشي من: : N73موزیکال
Registration date : 2007-12-20

پستعنوان: گراش شناسي الكترونيكي   الأربعاء يناير 02, 2008 6:31 am

گراش شناسی: گراش

از دشتهای مجاور که به گراش نگاه می کنی، آن را چون کشتی به ساحل نشسته یا جزیره ای سر از آبها برآورده، می یابی. گراش در کناره کوهی تک افتاده واقع است؛ خانه هايش چون خوشه هايی حاشيه ی کوه را فرا گرفته، و روبه پايين سرازير شده اند. گراش با تنها برج بازمانده از روزهای سخت و طاقت فرسا، چشم اندازی از تلواسه و حماسه را به نمایش می گذارد. بنابراین به یاد آوردنش چندان مشکل نیست.

-------------------------
گراش شناسی: بيمارستان امير‌المومنين علي (ع)
بيمارستان 110 تخت خوابي اميرالمومنين علي (ع) گراش، كه در سال (1368) با حضور وزير بهداشت و درمان وقت (جناب آقاي دكتر ملك زاده) افتتاح شد داراي زمين به مساحت 150 هزار متر مربع زيربنايي حدود 30 هزار متر مربع است، كه شامل ساختمان بيمارستان، درمانگاه، خانه‌هاي مسكوني، قسمت اداري و موتور خانه است كه بخش درماني آن، از بخش‌هاي داخلي، اطفال، زنان جراحي، گوش و حلق و بيني، چشم پزشكي، جراحي مغز و اعصابو ارولوژي، روان پزشكي، آي سي‌يو، سي سي‌يو، زايشگاه، آزمايشگاه، راديو لوژي، آتاق عمل و اورژانس مي‌باشد.

به غير از مركز استان بيمارستان گراش، تنها مركزي است كه داراي بخش‌ آي سي‌يو، سي‌تي اسكن و جراحي مغز و اعصاب است و به اين علت، مركز ارجاعي بيماران تصادفي است همچنين اين بيمارستان داراي امكانات و تجهيزاتي به شرح ذيل لست:

سونوگرافي، لكوكارديوگرافي،تست ورزش، اندوسكوپي، ارتوپدي بيومتري وفيكو.

اين بيمارستان، با داشتن 70 واحد مسكوني و فضاي سبز، در حدود 90 هزار متر مربع و زمين ورزش، محيط آرامي را براي سكونت پزشكان و پرسنل غير بومي فراهم آورده و تحت نظارت دانشگاه عاوم پزشكي شيراز، اداره مي شود.

لازم به ذكر است كه كليه هزينه ساخت و تجهيزات اين بيمارستان توسط خيرين اين شهر، تامين شده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-----------------------
گراش شناسی: مجتمع علوم پزشكي امام جعفر صادق(ع)
مجتمع علوم پزشكي امام جعفر صادق(ع)گراش، در قسمت شمالي شهر واقع است.

كلنگ اين مجتمع، در سال (1368) ه‍. ‌ش توسط وزير بهداشت و در مان وقت (جناب آقاي دكتر ملك زاده) به زمين زده شد مجتمع ذكر شده كه زير نظر دانشگاه علوم پزشكي شيراز است، در زميني به مساحت 120 هكتار محصور شده است.

مساحت زير بناي آن 50 هزار متر مربع شامل :

كلاس‌هاي آموزش، ساختمان اداري، ازمايشگاه، خوابگاه خواهران، و برداران، مسجد، سالن غذا خوري، اشپزخانه، انبارو...است. همچنين اين مجتمع شامل 40 هكتار فضاي سبز و محوطه خيابان است كه منابع اين مقدار فضاي سبز از اب چاه و آب باران تأمين مي‌شود. لازم به ذكر است كه آب باران از كوه مشرف به مجتمع سه استخر بزرگ آب با گنجايش بيش از 120 هزار متر مكعب هدايت و جمع آوري مي‌شود. گفتني است كه كه كليه‌ي‌ هزينه‌ي ساخت اين مجتمع بزرگ توسط خيرين شهر تأمين مي‌شود.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

---------------------
گراش شناسی: حسينيه اعظم

اين حسينيه كه در سالهاي اخير ساخته شده است بعلت عظمت و شكوه خاصي كه از لحاظ معماري اسلامي در آن به چشم مي‌خورد مورد توجه مسافران و توريستا قرار گرفته است. اين بنا كه از آغاز ساخت آن تا كنون دوبار بازسازي، تغيير شكل و همچنين گسترش يافته است، شامل: دوسالن مردانه و زنانه، حياط، وضوخانه زنانه و مردانه، سقاخانه، آشپزخانه، اطاقهاي وباغچه‌هاي در دو سوي دالان ورودي بوده و در گوشه‌شمال غربي بنا پاسازي با كاربرد تجاري ساخته شده است.

وسعت و بدون ستون بودن سالن‌ها، كاشي كاري نماي بيروني، منازه‌ها و همچنين درهاي معرق كاري شده اين حسنيه از مشخصات بارزي است كه به زبيايي و شكوه آن افزوده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

--------------------
گراش شناسی: خانه فضل الله خان شكوه زاده

اين خانه، كه در محله بازار، در مركز شهر، قرار دارد داراي سبك معماري قاجاري است همانند ديگر خانه‌هاي شهر داراي ساخت و ساز در چهار جهت حياط بوده و وجود يك ارسي آيينه كاري شده، در ضلع جنوبي آن، اين بنا را از ديگر خانه‌ها، متمايز ساخته است.

سرتاسر اين ارسي با آينه‌هايي به رنگ‌هاي سفيد، سبر، آبي نارنجي و قرمز كه به شکل گلو بته، پرنده و اشكال هندسي بوده تزيين شده است.

اين ارسي داراي هشت درچوبي معرق كاري شده با چوب،فلز و صدف است، به شكل گل وبته. كه در ضلع شمالي ارسي، دو در رو به حياط، در دو طرف در اصلي وجود دارد كه در ضلع شرقي و غربي هر كدام از اين درها يك در است كه به كفش كن راه دارد. ودر ضلع جنوبي، داراي چهار دراست كه به اتاق پشت آن باز مي‌شود. در دو طرف درهاي ضلع شرقي و غربي، دو طاقچه با طاق هلالي شكل تعبيه شده و بالاي هر كدام از درها و طاقچه‌ها در چهر ضلع اتاق، طاق نمايي چهار گوش ساخته شده است. در اصلي بزرگ و چوبي رو به حياط اين ارسي، ساختي گره چيني داشته و داراي پنجره‌هاي كشويي با شيشه‌هاي رنگا رنگ بوده كه رو به بالا باز مي‌شده است، و در حال حاضر جاي خود را به درب آهني بزرگي داده است. سقف ارسي، به وسيله‌ي تيره‌هاي چوبي و ملاط گچ گرفته شده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-----------------
گراش شناسی: مسجد جامع (جمعه)

اين مسجد در محله (پاقلعه) واقع است كه بعلت نداشتن سنگ لوح، تاريخ ساخت و باني آن، مشخص نيست، ولي بنابر اقوال، اين مسجد كه در زمان حكمراني دهباشي كربلايي، عليرضا گراشكلانتر و ضابط بيشتر نواحي لارستان (متوفي1279 هجري قمري در سن118 سالگي) فرسوده شده بود، به همت وي به طور كامل تخريب و به شكل امروزي آن ساخته شد كه در اين مدت، يكبار توسط حجت الاسلام و المسلمين آقاي سيد حبيب الله، سيد افقهي (روحاني محل) و باديگر و بارديگر نيز توسط حاج حسين رضا زاده (نواده‌هاي دهباشي و متولي كنوني مسجد جامع) تعميرات و تغييرات جزئي بر روي آن صورت گرفته است. اين بنا شاما: يك حياط، سالن اصلي، شبستان، حياط خلوت چند اتاق انباري و حوضخانه است. سالن بنا اداري سيزده ستون وچهار پنجره سنگي مشبك، در سمت محراب است و سقف آن با طاق‌هاي تيزه‌دار شرقي و غربي در قسمت جلوي سالن و طاق‌هاي شمالي و جنوبي، در قسمت‌هاي عقب قرار گرفته است. در سه ضلع بنا نيز طاق‌ نماهايي به همان اندازه ساخته شده، و در ضلع غربي آن به تعداد طاق‌ها، درهاي بزرگي كه رو به حياط باز مي‌شود، در نظر گرفته شده است.

حياط حوضخانه و اتاقهاي‌انباري در جلو ساختمان و در سمت غربي بنا واقع شده است و حياط خلوت كه به بيرون از ساختمان نيز راه مي‌يابد، در سمت شمالي آن، قرار دارد.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-------------------
گراش شناسی: كارونسراي برمير
اين كاروانسرا در غرب شهر گراش در مسير جاده كاروان‌رو گراش- لامرد واقع شده است. با توجه به معماري بنا، ساخت آن، متعلق به دروه‌ قاجاريه است.نام اين كاروانسرا به دليل مجاورت با بركه مير به كاروانسراي بر مير مشهور شده است. مصالح ساخت كاروانسرا شامل: سنگو ملاط كچ است. ايوان (سردر ورودي) بنا، در سمت شمال واقع شده است. ضلع جنوبي و ضلع شمالي فاقد ساخت و ساز بوده و تنها به وسيله يك ديوار محصور شده است. ساخت و ساز كاروانسرادر ضلع شرقي و غربي آن است. ديوارهاي خارجي بنا، داراي پشتيبان‌هايي است كه خطر ريزش بنا جلوگيري مي‌كند. اين پشتيبانها در بدنه‌ي شمالي و جنوبي و غربي دو عددي و در بدنه شرقي سه تايي است.

در بدنه شرقي، فضاي مركزي آن داراي طاق و تويزه است كه يك ورودي آن را به دو اتاق تو درتو با پوشش گنبدي شكل متصل مي‌سازد. در بخش جنوبي آن نيز يك فضاي مركب از فضاي گنبد دار كه پشت آن فضا با پوشش طاق و تويزه ساخته شده است. اين تغيير ات در اين بناً به دليل نوع كابردي فضا‌ها بوده است. قسمت غربي كاروانسرا، پوشش يكستاني دارد به نحوي كه فضاي مركزي داراي پوشش گنبدي شكل بوده و در دو طرف آن، در شمال و جنوب دو اتاق گنبددار، ساخته شده است. دو اتاق مجاور اناق مركزي دو در ورودي جهت دسترسي به حياط كاروانسرادارند. طاقهاي ورودي‌ها به صورت تيزه‌دار است قطر ديواره‌هاي بنا 50 سانتيمتر و فقط ديوار بيروني ضلع شرقي 80 سامتيمتر است.

اين بنا، از تابستان 1380 جز اثار ملي به شمار مي‌آيدو به ثبت ميزاث فرهنگي كشور رسيده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

------------------
گراش شناسی: هفت بركه
اين هفت اب انبار كه در اندازه‌هاي مختلف و زمانهاي‌ متفاوت ساخته شده است. در فاصله‌كمي نسبت به هم قرار دارند و در مسير رود خانه فصلي بنام بزئرد (BEZERD) در محله‌ي ناسگ، واقع مي‌باشد، از اين هفت آب انبار، پنج حلقه ‌آن داراي سقف گنبدي شكل و دوحلقه ديگر بدون سقف است كه بزرگترين و معرفترين آنها به بركه حاج ابوالحسن موسوم گرديده كه مشخصات آن بشرح ذيل است.

بر طبق سنگ نوشته‌اي كه در دهانه‌ي شمالي شرقي نصب است اين‌ آب انبار به همت حاج ابوالحسن، فرزندحاج حسن (باني بركه چهار تاخ)، ساخته شده است خصوصيت منحصر به فرد آن، اين است كه در ديواره‌ي مخزن در سمت دهنه جنوب شرقي تا كف آب انبار و در سمت بقيه‌ي دهنه‌ها تا چهار رديف، ادامه دارد. مخزن آن دايره‌اي شكل بوده، همچنين طاق‌هاي مجراهاي ورودي و خورجي آب كه در سمت غربي دهانه شماره يك و چهارقرار دارد وكف آن، بر خلاف ديگر آب انبارها هم سطح دهانه‌ها و طاق‌هاآن، بصورت هلالي است. طاقها سردرها و دهنه‌ها به شكا تيزه دار ساخته شده كه طاق‌هاي سر در شماره‌ي دو و پنج تزئينات مقرنس و سردرها از ديواره مرتفعتر بوده و مانند ديوار بدنه (شاوره)، از سنگ و ملاط گچ تشكيل شده است.

گنبد آب انبار با سنگ ملاط گچ ساخته شده و با ساروج اندود شده ‌است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

منبع: WWW.GerashNEWS.Com
بازگشت به بالاي صفحه اذهب الى الأسفل
خواندن مشخصات فردي http://centralweb.azurforum.com
Mohammad1369
[مدير سايت]
[مدير سايت]
avatar

انثى تعداد پستها : 1198
Age : 27
محل زندگي من: : شهر من زادگاه سخاوت
شغل من : : دانشجو
سخني از من: : سایتم خوبه!!!
آدرس سايت شما: :
مدل گوشي من: : N73موزیکال
Registration date : 2007-12-20

پستعنوان: رد: گراش شناسي الكترونيكي   الأربعاء يناير 02, 2008 6:36 am

گراش شناسی: بركه چهار تاخ

آب انباري است كه به لحاظ داشتن چهار طاق در جلوي دهانه‌ي شرقي آن، با ديگر آب آنبارهاي گراش، تفاوت دارد. اين اب انبار، در خارج از شهر، در نزديكي صحرايي، موسوم به باغ موسي واقع است كه به علت از بين رفتن سنگ لوج، باني اين باغ و همچنين سال ساخت آن به طور دقيق مشخص نيست. اين آب انبار (بركه حاج حسن)، به همت شخصي بنام حاج حسن (برادر حاج اسد الله باني آب انبارهاي كشكول و كل) ساخته شده است كه اين آب انبار، داراي چهار دهنه شرقي، غربي، شمالي و جنوبي است و همچنين بر خوردار از دو مجراي ورودي آب، در كنار دهانه‌ي‌ غربي و شمالي بوده كه سنگ پله‌هاي آن در كنار دهانه شرقي ساخته شده است. طاقهاي دهنه‌ها، سردرها و همچنين چهار طاقي كه طاق‌هاي آن، رو به چهار جهت اصلي قرار دارد و طاق غربي آن، كه همان دهانه‌ي آب انبار است. به شكل تيزه‌دار بوده و مصالح يكار رفته در طاق‌ها و همچنين ديوار بدنه‌ي (شاوره) (SHAVARA) آب انبار، سنگ و ملاط گچ است و مصالح بكار رفته در مخرن و طاق‌هاي مجرا‌هاي ورودي و خورجي كه به شكل تويزه ساخته شده است، از سنگ و ملاط ساروج، تشكيل گرديده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

----------------
گراش شناسی: بركه كل (گنج البحر)
اين اب انبار، يكي از عجيب‌ترين، باشكوه‌ترين و به احتمال زياد، از بزرگترين آب آنبارهاي ساخته شده در ايران است. متاسفأنه هيچ نشاني از كتيبه يا نوشته‌اي بر ساختمان اين بناي عجيب وجود ندارد و اگر در گذشته وجود داشته. اكنون به طور كامل نابود شده است...»

بركه كل در محله‌ي مصلا واقع شده و به همت حاج اسدالله فرزند دهباشي كربلايي، عليرضا گراشي و توسط استاد حسن شيرازي ساخته شده اسن كه بنابر اقوال، تاريخ ساخت آن بعد از آب انبار كشكول، حدود سال(1290ه‍.ق) بوده و سقف گنبدي شكل و عظيم آن به علت تامشخصي پس از مدتي ريزش كرده است.

مخزن آن. همانند اكثر آب‌انبارهاي موجود، دايره‌اي شكل بوده و مصالح بكار رفته در آن از ساروج است و اين نكته قابل توجه است كه براي آسانتر شدن آب كشي از آن، قطر ته آب انبار، به اندازه‌ي حدود يك متر بيشتر از قطر بالاي آن شده است. ديوار بدنه (شاوره) كه بر روي كف در گاه‌هاي ورودي، داراي قطر 20/1 متر و با افزايش ارتفاع و شروع قوس گنبدي به 2 متر مي‌رسد همچنين طاق‌هاي سردرها و دهنه‌هاي اب‌انبار كه به شكل تيزه‌دار هستند، با مصالح سنگ و ملاط گچ ساخته شده است و فقط طاق‌هاي مجراهاي ورودي و خروجي آن كه مانند ديگر طاقها تيزه‌دار است از سنگ و ملاط ساروج تشكيل شده است و سنگ پله‌هاي اين‌اب انبار، در قسمت شمالي بدنه قرار دارد.

اين بنا از تابستان (1380) از سوي ميراث فرهنگي كشور در شمار آثار ملي به ثبت رسيده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

----------------
گراش شناسی: حسينيه سنگ اوي
اين بنا به همت حاج اسدالله فرزند دهباشي كربلايي، عليرضا گراشي در سال (1282ه‍.ق) بنا شده است. علت نامگذاري اين حسينيه به «سنگ آوي» اين است كه ظرف سنگي بزرگي به شكل [U] در زير طاقي با تزئينات مقرنس ظرف در كنار درب ورودي، ساخته شده قرار دارد كه به منظور نگهداري از اين ظرف، در سقف طاق، سوراخي تعبيه شده است كه از طريق اين سوراخ، آب باران از پشت بام حسينيه، به داخل اين ظرف سرازير مي‌شود و از اين ظرف در مناسبتهاي مذهبي جهت تهيه شربت براي عموم استفاده مي‌شده است.دربالاي درب ورودي، سنگ نوشته‌اي نصب شده و ابياتي كه توسط خود باني، سروده شده است، بر روي آن، حك گرديده است.

اين بنا شمال: يك سالن روضه خواني، يك ايوان بزرگ روبروي سالن، يك اشپزخانه، چند اطاق انباري، حياط و حوض قديمي است. لازم به ذكر است كه اين بنا، داراي دو بادگير، در دو طرف شرقي و غربي ايوان بوده است.

اما در حال حاضر فقط قسمت‌هاي هدايت كننده‌ي باد به اما در حال حاضر فقط قسمت‌هاي هدايت كننده باد به طرف پايين سالم مانده است. سالن روضه خواني آن، داراي نه در، به فواصل مساوي است كه هفت درب آن رو به حياط و دو درب ديگر، يكي در راهرو شرقي و ديگري در دالان ورودي باز مي‌شود. بالاي درب‌هايي كه رو به حياط باز مي‌شود، پنجره‌هاي چوبي گره كاري شده و در فواصل بين پنجره‌ها طاق نماهايي به اندازه پنجره‌ها، ساخته شده است، در مقابل هر كدام از پنجره‌ها و طاق نماها و درپايين هر طاق نما، طاقچه‌اي تعبيه شده است.اين سالن به ارتفاع حدود يك متر از سطح حياط قرار دارد كه پله‌هايي در جلو درب اول، وسط و آخر ساخته شده است. سقف آن، مانند خانه‌هاي قديمي گراش با تيرهاي چوبي بزرگ و كوچك تيرومئر (TIR-O-MAR) پوشانده شده است و ايوان آن، به ارتفاع حدود يك متر از سطح حياط واقع شده و ورودي به ايوان از طريق پله‌هايي كه در راهرو شرقي قرار دارد، ميسر است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

---------------
گراش شناسی: بقعه شيخ عبدالله
اين مكان كه از بزرگترين بقاع متبركه‌ي گراش محسوب مي‌شود، در مركز شهر قرار دارد كه بنا بر اقوال (قدمگاه شيخ عبدالله انصاري) است.

اولين گنبدي كه براي اين بقه ساخته شده است، گنبدي به شكل هرم هشت وجهي با كاشي‌هاي سبز رنگ بوده است كه توسط فتح علي خان گراش و بيگلر بيگي لارستان و بنادر (متوفي 1312 ه‍.ق.) احداث شده است و به علت فرسودگي در دهه (1130 ه‍.ش) توسط ا... قلي خان مقتدري، گنبدي به شكل هرم چهار وجهي با كاشي‌هاي آبي رنگ، بر روي اين بقعه تجديد بنا گرديد؛ همچنين ضريح چوبي آن به همت قهرمان خان اقتداري ساخته شد. در سال 1374 (ه‍.ش) بناي قبلي آن به طور كامل تخريب شد و نماي گنبدي كاشي كاري شده و نماي آجري به همت حاج ابراهيم باز سازي شد.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-----------------
گراش شناسی: مسجد آخوند
يكي از قديمي‌ترين مساجد بجامانده در گراش واقع در محله ناساگ (NASAG) است كه توسط شيخ عبدالحسين و برادرش شيخ محمد باقر، بنا شده است. اين مسجد داراي دو سنگ لوح: يكي مربوط به بناي مسجد كه سال ساخت اين بنا، با توجه به تاريخ ذكر درنوشته 1045 ه‍. ق.) توسط حاج زينا آخوند و پسرش ابراهيم انجام شده است. سالن اين بنا، داراي طاق‌هاي تيزه داراي است كه بر روي چهارستون حمال در چهار بر آن قرار گرفته است و در چهار ظلع سالن طاق نماهايي در مقابل هر كدام از طاق‌هاساخته شده است. شبستان مسجد نيز داراي چهارستون دايره‌اي شكل با طاق‌هاي هلالي در جهت شرقي، غربيو سقفي هلالي شكل است و حيا آن داراي كلي نا منظم در جهت شرق بنا ساخته شده است، اين بنا شامل:سالن اصلي، حياط و شبستان است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

------------------
گراش شناسی: كنار زيارت
زيارتگاهي است. واقع 13 كيلومتري غرب شهر گراش كه بواسطه وجود درخت كنار (سدر) كهنسالي به قطر حدود يسه متر كه در مجاورت آن، بقعه‌اي ساخته شده مورد احترام وتقديس مردم قرار گرفته است. درپيرامون آن، خانه‌ها و اتاقك‌هايي جهت اسكان زوار و همچنين كساني كه براي تفريح، به اين مكان مراجعه مي‌كنند. ساخته شده است.

اين بقعه كه در سمت شرقي كنار قرار دارد، داراي گنبدي كوچك با كاشي هاي لاجوردي است. بقعه، توسط درب كوچكي در سمت شرقي بحياط بنا راه دارد. اين بنا شامل: حياط و يك اتاق در ضلع جنوبي بقعه است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-----------------
گراش شناسی: چاه زيت(زيتون)
اين چاه در تنگه‌اي بنام «خاگ زيت KHAG-E-ZITE» در جهت شمال غربي گراش واقع است كه گفته مي‌شود در گذشته‌هاي دور در اين منطقه، باغ‌هاي زيتون وجود داشته است كه نامگذاري اين چاه به «زيت يا زيتون» به همين علت است اين چاه توسط حاج ذكريا و جاج زينل عظيما (متوفي 1327 ه‍.ق.) ترميم شده او مورد استفاده قرار گرفت.

دهانه‌ي چاه كه به شكل مربع و به ضلع يك متر و عمق آن حدود 30 متر است داراي ديواره‌ي سنگ چين امتداد دارد. اين پچاه گبري است و قدمت آن مشخص نيست.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-----------------
گراش شناسی: بركه كده بان
آب انبار به احاظ شكل و مخزن سقف آن، متفاوت با آب انبار‌هاي ديگر منطقه است. آب انبارهايي از اين نوع كه در گراش. انگشت شمار است به بركه گبري موسوم بوده بنا بر اقوال، داراي قدمتي بيش از اب انبارهاي ديره‌اي شكل است. اين آب انباردر منطقه‌اي بنام (چارلسي CHARLESSI) (چهار رديفي) در محله برق روز بله لئز (BELA LEZ) واقع است مخزن آن مستطيلي و گوش‌هاي آن قوس دار است و سقف آن، از داخل بصورت طاق و بيرون، بصورت مسطح ساخته شده است. قابل توجه است كه چرا آب انبارهايي از اين نوع، داراي پله‌نمي‌باشد. دو دهانه‌هاي اصلي آن كه مانند اغلب آب انبارهاي طويل در سمت شرقي و غربي، قرار دارد، به اندازه‌ي پهنا و در عرض آب انبارها بوده و دو دهانه‌ي ديگر كه در طول آب انبارساخته شده، كوچكتر از دهانه‌‌هاي اصلي كه در جهت شمالي و جنوبي قرار دارد. اين دهانه‌ها كه مجراي ورود و خروج آب است، كمي پايين تر از دهانه اصلي واقع شده است.

فاصله‌ي دهانه‌ي جنوبي از طاق غربي 14 متر و فاصله دهانه‌ي شمالي از طاق غربي6 متر است. مصالح بكار رفته در مخرن شامل: سنگ، ملاط ساروج و در دهنه‌ها و سقف آب انبار از سنگ‌و گچ ساخته شده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

--------------
گراش شناسی: بركه اسدالله
اين آب انبار، در سال (1286 ه‍ ق.) به همت حاج اسدالله فرزند دهباشي كربلائي، عليرشا گراشي ساخته شده است و پس از بركه كل (BERKA-E-KAL) (گنج البحر) بزرگتراين آب انبار گراش است اين آب انبار داري شش دهنه و دو مجراي ورودي و يك مجراي خورجي آب است كه ساخت مخزن و طاق مجرهاي ورودي و خروجي از سنگ و ملاط ساروج استفاده شده، و در ديوار بدنه (شاوره)، طاق دهنه‌ها و سردرها سنگ و ملاط گچ بكار رفته است كه در بعضي از سردرها با گچ تزيينات مقرنس كار شده است. طاق دهنه‌ها و سردرها، به شكل تيره‌دار است و طاق مجر‌هاي ورودي و خروجي آب كه سطح پايين تر از ساير دهنه‌ها و اندازه آنها نيز كوجچكتر است به شكل هلالي ساخته شده است كه دو مجراي ورودي در سمت شمالي و دو مجراي خروجي در سمت جنوبي تعبيه گرديده است.

سقف آب انبار، به شكل گنبد عظيمي است كه بر روي آن بامصالح سنگ، ملاط گچ و اندود ساروج، گرفته شده استو سنگ پله‌هاي پاكله(PAKONA) آن در بدنه شرقي تا انتهاي مخزن ادامه دارد. در بالاي طاق يكي از سردرها سنگ اوحي نصب گرديده و ابياتي كه شخص باني سروده بر روي آن حك شده است:

اين بنا از تابستان (1380)، از سوي ميراث فرهنگي، در شمار آثار ملي به ثبت رسيده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-----------------
گراش شناسی: سد تنگ آب (تگ آو)
اين سد كه در تنگه‌اي به همين نام در جهت جنوب غربي هر گراش واقع در كوه سياه در زير قله‌اي بنام «بن مرك BON-E0MOROK» قرار دارد و مربوط به دوره ساساني است مه در دوره صفويه بازسازي شده و سه پشتبند جهت جالو گيري از تخريب آن ساخته شده است. مصالح بكار رفته در سد و پشتند آن از سنگ و ساروج بوده و جوي آبي از همان جنس، جهت آبياري مزارع، از كنار سد تا دشتي موسوم به دشت بالا (دشت برا DASHT-E-BARA) كشيده شده است كه در مسير اين جوي تا دهانه‌هاي تنگه دو استخر ساروجي نيز احداث گرديده است. هم اكنون، پشت اين سد، به طور كامل با روسوب پرگرديده و در روي آن درخت‌هاي كنار بزرگي مشاهده مي شود. اين بنا، در شمار آثار ملي است كه از تابستان (1380) به ثبت رسيده است.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

-----------------
گراش شناسی: بئر گال(تپه گال)
تپه‌اي است، سنگي با خاكي قرمز رنگ كه اكنون در سمت جنوب غربي شهر واقع است و اطراف آن را نخلستان‌ها پوشش مي‌دهند. آثار وبناهاي برجاي مانده از گذشته، در اطراف اين تپه، نشان دهنده وجود آبادي و سكونت مردماني است كه به احتمال قوي، ساكنان اوليه گراش بوده‌اند. امتداد آثار و بنا‌هاي برجاي مانده از دو سوي اين تپه در جهت جنوب غربي تا ابتداي دشت بالا و در جهت جنوب شرقي تا محله فخي (FAKHI). ادامه دارد و دست ساخته‌هاي سنگي و سفالي با قدمت بيش از چهارصد سال كه در اين نواحي پيدا شده است، خود گوياي وجود زندگي متفاوت با زندگي مردم گراش در قرنهاي اخير است و بنا بر اقوال، ساكنان اين آبادي‌ها، از پيروان آيين زردتشتي يا به اصطلاح امروزي مردم گراش- گاور(گبرها) بوده‌اند كه باگذشت زمان به هندوستان و كشورهاي حوزه خليج فارس، مهاجرت كرده‌اند.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»


-----------------
گراش شناسی: قلعه گراش (همايون دژ)
اين قلعه كه در حال حاضر، فقط مخروبه‌هاي آن باقي است. بر روي تل بزرگي به ارتفاع 1070 متري، از سطح دريا، بنام «كلات KALAT» قرار دارد كه شهر گرداگرد آن، توسعه يافته است.

اين قلعه نظامي، يكي از نقاط مهم منطقه بوده كه ساخت آن،‌ مربوط به دوره‌هاي مختلف تاريخي بوده است و در زمان حكومت فتحعليخان گراشي، بيگلربيگي لارستان و بنادر (متوفي 1312 ه‍.ق) در درگيري خان گراش با قشون دولتي، تخريب شده است.

مصالح بكار رفته در اين قلعه شامل: سنگ، ملاط گچ، ملاط ساروج و كاشي است. قسمت پايين اين قلعه كه فضاي وسيعي را شامل مي‌شود، با حاري كوتاه، جهت سنگر گيري و دفع مهاجمان، محصور بوده است و در اين قسمت نيز مخروبه‌هاي تعدادي آب آنبار به چشم مي‌خورد. توصيف اين قلعه، در كتب و سفرنامه‌هاي سياحتگران نيزآمده است كه نمونه‌هايي از آن، در قسمت تاريچه گراش ذكر شد.

علأالدوله در تاريخ لارستان مي‌نويسد.

اين قطعه، داراي سه قلعه فوق هم بوده كه قلعه‌اول محل سكونت مردم قريه‌ي گراش بوده و قلعه دوم، محل تفنگچيان و مستحفظين قلعه و قلعه سوم آن محل سكونت حاكم گراش و خانواده‌اش بوده است اين قلعه داراي (هشتاد) آب‌انبار، مسجد، حمام، عمارت عاليه، مأمن و پناهگاه مردم لارستان بوده كه در زمان رضا شاه، آن قلعه خراب گرديده است.

قلعه شامل : چند باب خانه، مسجد، حمام- در قسمت غربي نارنج قلعه با كاشي‌هاي لاجوردي لوزي شكل به ابعاد 2×9 و 1×9 سانتمتر، زندان و چندين آب انبار ساروجي است. در سمت شمالي قطعه خانه‌اي بزرگ كه به حاكم وقت تعلق داشته و به نارنج قلعه موسوم بوده با دو برج ديده باني در قسمت شماليو اطاقهاي آينه كاري درقسمت شرقي بنا وجود داشته در سمت جنوبي قطعه، بالاي در ورودي، برجي بنام «برج بارگاه» نيز وجود داشته.

برگرفته از کتابچه «گردشگری گراش»

----------------
بازگشت به بالاي صفحه اذهب الى الأسفل
خواندن مشخصات فردي http://centralweb.azurforum.com
Mohammad1369
[مدير سايت]
[مدير سايت]
avatar

انثى تعداد پستها : 1198
Age : 27
محل زندگي من: : شهر من زادگاه سخاوت
شغل من : : دانشجو
سخني از من: : سایتم خوبه!!!
آدرس سايت شما: :
مدل گوشي من: : N73موزیکال
Registration date : 2007-12-20

پستعنوان: رد: گراش شناسي الكترونيكي   الأربعاء يناير 02, 2008 6:39 am

گراش شناسی: پیشینه تاریخی گراش
تاریخ هر شهر و کشوری با پیدایی مدرک مکتوب آغاز می شود. از این نظر تاریخ این شهر به قرن سوم هجری بر میگردد؛ یعنی هنگامی که امیر محی الدین، از سوی سید عفیف الدین، شاه زندو، برای فتح قلعه ی گراش و دعوت فرمانده و ساکنانش به اسلام، رهسپار می شود. هر چند از مدارک باستانی و مطالعه ی گور ها ، مکانها و سنگ نوشته های بدست آمده می توان پیشینه گراش را تا قرن های پیشین نیز گسترش داد، اما آنچه از این اسناد تاریخی می دانیم، چندان زیاد نیست. تنها می توان به این مساله اشارت کرد که گراش اولیه در حوالی دشتهای مجاور بوده است، چراکه هنوز برکه ها ویرانه های خانه ها و چاهی سنگ چین شده به صورت طولی، نشان از حضور ساکنان اولیه در دشت می دهد. این چاه، که در دره ی دشت زیتون (خاگ زیت) قرار دارد در دل سنگها حفر شده، گرانبهاترین هدیه آسمانی را از ژرفای خاک به کام تشنه ی زندگای می رسانید.
با این همه از قرن سوم تا ششم هجری، از این سرزمین، گزارش مکتوبی بدست نیاوردیم و دیرینگی آن را باید مدیون سفر شیخ دانیال از گراش به خنج باشیم که خود منشا تاریخی برای این دیار شده است. شیخ دانیال در پی تحول درونی و روحیه ی عزلت گزینی و عدم تمایل به امور دنیوی، در نیمه دوم قرن ششم هجری، از گراش به خنج راه می سپاد: « ... و شیخ دانیال داشت و مردی حاجی بود و صالح و پرهیزگار و زراعت کردی و او از دیه «گریش» بود، نزدیک «هنگ» و او را هفت فرزند بود. کوچکترین فرزندان، دانیال بود... چون مدتی بگذشت، بعد از آن دانیال از دیه «گریش» از پیش پدر و برادران بیرون آمد و روی در هنگ ]خنج [ نهاد».
گذشته از این آثار مکتوب که همچنان اسرار باقی مانده است. در یادداشتهای مسافرانی که رسم تجربه اندوزی از شهرها و روستاهای خشن و سرسخت آن روزگاران عبور کرده اند، نام گراش نیز به چشم می خورد. حاج زین العابدین شیروانی که از گراش دیدن کرده است می نویسد:
«گراش، بر وزن فراش قلعه ای است خدا آفرین، در یک منزلی خطه ی لار واقع، و آن یک قطعه کوه به شکل مخروطی و اطرافش واسع است و آن مانند تل بزرگی است از تحت الی فوق عمارت است و قرب هفتصد باب خانه در اوست و چند مزرعه مضافات اوست. آبش بسیار کم و اکثر اوقات آب باران در برکه ها ذخیره نموده، به مصرف رسانند. هوایش به غایت گرم و نخلستان فراوان دارد و مردمش شیعی مذهب‌هستند».
مسافران و تاریخ نگاران دیگری نیز از گراش و قلعه مستحکم آن کلماتی نگاشته اند . اعتماد السلطنه می نویسد:«قریه ای از قرای بلوک لارستان فارس؛ به این معنا که تل مخروطی بسیار مرتفعی است. در اطراف این تل خانه ساخته اند. خانه کدخدای «جراش» که غالبا مرد معتبر و با ادعایی است در قلعه تل می باشد...»میرزا محمد حسن فسایی نیز چنین نگاشته است:«قلعه گراش، کوه کوچکی است به قریه گراش، ناحیه مضافات شهر لار، پیوسته آبش از آب انبار بارانی است. به ده تفنگچی، پنجهزار نفر دشمن را دفع کند».
از نوشته فارسنامه ناصری می توان نتیجه گرفت که گراش در گذشته به گونه قلعه ای نظامی بوده، و قابلیتهای ویژه ای نیز داشته است. اما اینکه این قلعه سر بر آورده از دشت و تک افتاده، چرا و به چه تناسبی باید این گونه توصیف شود؛ به حاکمیت و صدارت خانهای قدرتمندی بر می گردد که امور سیاسی، نظامی و اجتماعی منطقه را در برهه ای از زمان زیر نفوذ خود داشته اند. با توجه به اطلاعات موجود ، خانهای گراش از اواخر دوره افشاریه نفوذ زیادی بر منطقه داشته، حتی به قلمرو حکمرانان همسایه نظیر بستک، جویم، بیدشهر و اوز نیز دست یازیده اند. موقعیت استراتژیک این قلعه، لزوم استحکامات در برابر متجاوزان و همچنین تمایل حکام به خود مختاری قلعه گراش را مکانی مناسب برای ابراز چنین خواسته هایی ساخته بود. علاءالدوله، در تاریخ لارستان می نویسد:«این قلعه دارای سه قلعه فوق هم بوده که قلعه اول محل سکونت مردم قریه گراش در آن بوده و قلعه دوم محل تفنگچیان و مستحفظین قلعه سوم آن محل حکومت حاکم گراش و خانواده اش بوده است. این قلعه دارای هشتاد آب انبار و مسجد و حمام و عمارت عالیه و مامن و پناهگاه مردم لارستان بوده است که در زمان رضاشاه آن قلعه خراب گردیده است»

برگرفته از کتاب سیمای لارستان

-----------------------
گراش شناسی: سیمای مذهبی و فرهنگی
پس از مهاجرت شیخ دانیال به خنج چراغ فرهنگ این سرزمین به خاموشی گرایید تا حدود 130سال پیش که اولین مدرسه ی علمیه توسط دهباشی حاج اسدالله، ساخته می شود. پس از آماده سازی مدرسه با چهارده حجره، به مبارکی نام چهارده معصوم، در زمان مرحوم میرزای شیرازی، دهباشی اسدالله به نجف رهسپار می شود تا به منظور تعلیم و تربیت مردم و رتق و فتق امور دینی، استادی به گراش دعوت کند. بدین ترتیب مرحوم شیخ علی رشتی از نجف به گراش تشریف فرما می شود. با حضور پربرکت مرحوم شیخ علی رشتی، که از بزرگان علم و تقوا به شمار می رفت، مدرسه علمیه ی اسدی گراش فعالیت خود راآغاز می کند و مرحوم شیخ به ترویج مبانی اعتقادات اسلامی می پردازد.

پس از پنج سال، مرحوم شیخ علی رشتی، گراش را ترک می کند و به لار می رود. امروزه پس از گذشت بیش از یک قرن هنوز آثار ارجمند حضور مبارک شیخ در جای جای این شهر عطشناک علم به چشم می خورد. توجه بیش از حد مردمان بهمبانی و احکام دبن، تابناکی نور قرآن در قلب مردم و بزرگداشت شعایر اسلامی، نتیجه ی زحمات حضرت ایشان بوده است. چراغی که شیخ علی رشتی برافروخت،بعدها توسط روحانیون بومی این سرزمین، مرحوم سید عباس، مرحوم سید محمود معصومی، مرحوم سید مرتضی سعادت، مرحوم شیخ علی اصغر رحمانی و دیگر رئحانیون، زنده نگاه داشته شد.

اولین آموزشگاه رسمی در سال 1319 در محل مدرسه علمیه اسدی- مدرسه علمیه چهارده معصوم کنونی – گشایش یافت و در همان سال پانزده دانش آموز را جذب کرد، اما اینک گراش با پنجاه واحد آموزشی، نزدیک به نه هزار دانش آموز را در خویش گنجانیده است.

علاوه بر کتابخانه های شخصی عالمان شهر، کتابخانه های دیگری نیز درگراش از مختصر رونقی برخوردارند، که می توان به کتابخانه های امام حسن عسگری (ع)، مدرسه علمیه چهارده معصوم (ع)، مسجد صاحب الزمان(ع) و نیز کتابخانه عمومی گراش، اشاره کرد این کتابخانه، که در سال 1352 شمسی به همت یکی از نیکوکاران شهر ساخته شده، بالغ بر پنجهزار کتاب را به علاقه مندان و اعضا عرضه میدارد. البته این مجموعه، با توجه به روند رو به افزونی جمعیت، برای رفع نیازهای علمی- فرهنگی دانش پژوهان قابل توجه نیست و احداث مکان وسیعتر ضروری می نماید. که خوشبختانه بانی نخستین آن دیگربار پای عرصه خدمت نهاده، در امر نوسازی کتابخانه پیشقدم شده است. نیکوکاری های مردم ریشه در فرهنگ جامعه دارد. فرهنگی که ثمره ی خلوص نیت و همت طاقت سوز عالمان پیشین بشمار می رود. در سایه تلاشهای آموزگاران وارسته ی دین، اینک بالغ بر شصت و چهار مسجد و حسینیه فعال در شهر وجود دارد این مکانهای مقدس در برپایی سوگواری ها، مجالس روضه خوانی، گرده همایی های قرانی و روایی و بزرگداشت آیین های الهی نقشی شایسته داشته، روح انفاق، دستگیری از فرودستان، عزت نفس و قناعت؛ در جامعه می پراکنند. بدین ترتیب گراش مردمانی پیشرو و پیشقدم در کارهای خیر دارد، و به جرات می توان گفت که بیش از 90% (نود درصد) از ساختمان های اداری، آموزشی، بهداشتی، درمانی و بناهای عمومی دیگر به همت عالی مردم ساخته شده است. حسینیه اعظم و بیمارستان امیرالمومنین (ع) از نمونه های بارز این آثار خیریه و عام المنفعه شمرده می شود، که توسط شیخ احمد انصاری ساخته شده است.

علاوه بر این روحیه ی ایثارگری مردم در سالهای جنگ تحمیلی بیش از بیش آشکار گردید. میزان پرداخت های نقدی گراشیان در این جهاد به اندازه ای بود که حضرت آیه الله العظمی خامنه ای، مقام معظم رهبری، در یک سخن رانی از ایثارگری های این شهر کوچک تقدیر بعمل آوردند. شهیدان حماسه بزرگ، در دو گلزار شهدای ناساگ و برق روز، امروز در دل خاک خفته اند تا فرداییان را سرانجامی سپید باشند.

برگرفته از کتاب «سیمای لارستان

-----------------------
گراش شناسی: گراش یعنی چه؟
این نام که به گونه های مختلف تغییر پیدا کرده است ودر گذشته های دور تحت عنوان «گریش» از آن سخن به میان آمد، با صورتهای دیگر زبانی نیز در آمیخته است. گریش، جریش، گراش و جراش، در حقیقت حالت تطور یافته ی «گرشه» (geresha) است. و گرشه به رگه هایی از سنگهای سست آهکی می گویند که طبقه مانند بر روی هم قرار می گیرند. بنابر این با توجه به رگه هایی که هم اینک نیز در«کلات» قابل دیدن است، نام گزاری بدین اسم قابل توجیه می نماید. این شهر با دو محله بزرگی که محله های کوچکتر را در خود جای داده، در دو سوی شهر گراش گسترده شده است: محله بله لئز (برق روز) و ناساگ.

برگرفته از کتاب «سیمای لارستان

---------------------
گراش شناسی: جغرافیای طبیعی گراش
شهر گراش در 27 درجه و 40 دقیقه عرض شمالی و 54 درجه و 8 دقیقه طول شرقی نصف النهار گرینویچ قرار دارد. و از بخش های شهرستان لار در استان فارس است. این شهر، که در ناحیه گرم و خشک بیابانی جای گرفته، از دریای آزاد 920 متر ارتفاع دارد. بر اساس نقشه توپوگرافی مقیاس 5000/1 ، مساحت دشت گراش بالغ بر 625 هکتار می باشد، که 326 هکتار آن را بافت شهری و بقیه را نخلستان، باغها، مزارع کشاورزی و زمین های بایر تشکیل می دهد.

شهر گراش در قسمت جنوبی استان فارس، در حدود 350 کیلومتری شیراز و همچنین 18 کیلومتری غرب لار واقع شده است. این شهر در میان ناهمواری هایی که ادامه رشته کوههای زاگرس می باشد، قرار گرفته، در سمت شمالی آن ارتفاعات سه گروه، کوه تنگ نرگس و گوه چاقو در قسمت شرقی و جنوب شرقی ارتفاعات بادامی، کوه سیاه، کوه بن بش و در جنوب غربی آن ارتفاعات معروف به دره زیتون به چشم می خورد.

گراش را می توان از خشکترین شهرهای ایران قلمداد کرد، کشاورزی در این منطقه وابستگی شدید به ریزش باران ، در فصول پاییز و زمستان، دارد و به علت خشونت آب و هوا، مردم در شرایط نامساعدی روزگار می گذرانند. سطح رطوبت بسیار پایین و دمای هوا از صفر تا 42 درجه سانتی گراد متغیر است. همچنین یک دوره خشک از اردیبهشت تا آبان در منطقه وجود دارد. البته این دوره همیشگی نیست و گاهی اوقات در تیر و مرداد بارندگیهای اتفاقی که مدت چهل روز ادامه می یابد و به «چهل پسین» معروف است، شهر را از شادابی سرشار می سازد.

گراش به علت کوههای مرتفعی که پیرامونش واقع شده، هیچ رابطه ای با اوضاع و احوال خلیج فارس ندارد. مهمترین عاملی که بر آب و هوای شهر تاثیر می نهد. بادهای خشکی است که از سوی صحرا و کویر عربستان می وزند و کمترین بخار آب ممکن را به ارمغان می آورند. گراش با 4% رشد جمعیت، اینک نزدیک به 32192 تن را در خود جای داده است.

فراوانی روزهای آفتابی، کمی بارندگی، جمعیت اندک، دامپروری پراکنده. دور افتادگی و بطور کلی محرومیت آب و هوایی مردم را به ذخیره سازی آب واداشته است . بدین ترتیب برکه های گوناگون در منطقه پدید آمده است. برکه هایی که چون تاولی بر پوست کشیده صحرا روییده اند و نشان از ناسازگاری آسمان با زمین دارند. برکه ها مخزن همیشگی آبند که سقفی گنبدین بر فرازشان قرار گرفته است. نحوه ساخت این مخزن ها نبوغ خاص مردمان منطقه را آشکار می سازد. این آب انبار ها در جهت رفع نیاز های حیاتی منطقه در دل زمین حفر شده اند و با وجود تعداد زیادشان همگی از یگ شیوه هماهنگ پیروی می کنند؛ یک حوض یا گودال عمیق (دایره ای یا مستطیلی) و یک سقف گنبدی شکل که از کنار هم قرار گرفتن دایره وار آجر یا خشت، پدید آمده است.

برگرفته از کتاب« سیمای لارستان
بازگشت به بالاي صفحه اذهب الى الأسفل
خواندن مشخصات فردي http://centralweb.azurforum.com
محتوى إعلاني




پستعنوان: رد: گراش شناسي الكترونيكي   

بازگشت به بالاي صفحه اذهب الى الأسفل
 
گراش شناسي الكترونيكي
مشاهده موضوع قبلي مشاهده موضوع بعدي بازگشت به بالاي صفحه 
صفحه 1 از 1

صلاحيات هذا المنتدى:شما نمي توانيد در اين بخش به موضوعها پاسخ دهيد
CentralWeb :: انجمن گراش :: گراش شناسي الكترونيكي-
پرش به: